Een boek schrijf je niet in een maand.

‘Ho, wacht eens, wie zei er ook al weer dat we allemaal mee moesten doen met NaNoWriMo, het ‘’schrijf-een-boek-in-een-maand-evenement’’?’

Dealen in fictie

Ja, dat was ik. En ik blijf voorlopig nog wel even doorgaan met mijn verwoede pogingen om iedereen te helpen die de wens koestert een boek uit te geven. In mijn enthousiasme overdrijf ik soms een beetje, of spiegel ik de dingen iets mooier voor dan ze zijn. Dat heb je nu eenmaal met schrijvers, die dealen in fictie, een versie van de werkelijkheid die hun het beste uitkomt. 

Een schrijver liegt de waarheid tevoorschijn, zei Simon Carmiggelt ooit. Hij had gelijk.

Vlot is anders

Maar ik dwaal af. De schrijftip van vandaag is: Neem de tijd. Schrijven doe je niet tussen neus en lippen door, als er even niets op tv is. Er zijn schrijvers, ik noem geen namen (Donna Tart, kuch), die tien jaar over een roman doen. Vlot is anders.

Aan de andere kant doen ook doorgewinterde broodschrijvers minstens tien maanden over een boek. En dan plakt de uitgever er nog een maand of zes aan vast voordat het in de winkel ligt.

Meesterwerk

Net als goede wijn moet rijpen, zal een verhaal ook beter gedijen als je er wat langer aan schrijft. De beste ideeën kristalliseren zich dan uit en na eindeloos schrappen van passages die niet werken, houd je dan uiteindelijk het meesterwerk over waar je van droomde.

Hallo, knappe jongen

Een boek in een maand, of zelfs een boek in een jaar… Knappe jongen die dat voor elkaar krijgt. Stel je verwachtingen daarom bij. James Joyce deed zeven jaar over Ulysses en Tolkien gebruikte twaalf jaar om zijn Magnus Opus ‘In de ban van de ring’ neer te pennen, al is die laatste wel een trilogie natuurlijk.

Geduld is een minder ernstige vorm van wanhoop, als deugd vermomd. – Ambrose Bierce

Geduld is een literaire zaak

Waar het om draait is geduld. Kalme bedaarde volharding in het wachten op het resultaat van je inspanningen. Het is het waard.