Schrijf…

…elke dag. Je moet een kachel ook eerst opstoken voor hij warmte geeft. Gooi wat inspiratieblokken op het vuur en voel de schrijflust oplaaien. Geen daden maar woorden.

Shit, is het al zo laat?

Ja, hoor ik je denken, makkelijker gezegd dan gedaan. Het leven gaat gewoon door. Ik kan niet zomaar alles uit mijn handen laten vallen. Schoonmaken, werken, boodschappen, koken, kinderen uit school halen,… Shit, is het al zo laat?

Je muze is de hort op

Volkomen legitieme redenen, toch? Nou nee, niemand vraagt je immers om tien uur per dag te schrijven. Maak een uurtje per dag vrij of een half uurtje als dat niet lukt. Ga niet wachten op inspiratie want die befaamde muze is altijd de hort op als je haar nodig hebt. Gewoon je schrijfgereedschap ter hand nemen en beginnen. Iedere dag opnieuw. Soms stijg je tot grote hoogten, andere dagen heb je zin om je tekst ritueel te verbranden, maar hé, zo is het leven. 

Een horkerige kluizenaar

Te druk is echt geen excuus. Je hoeft je niet tot een horkerige kluizenaar te transformeren die ieder menselijk contact verafschuwt. Reserveer gewoon een beetje tijd voor jezelf en trek je terug op een rustig plekje in huis, schakel je smartphone en wifi uit.

Er is altijd wel een reden te verzinnen

Zelf ben ik heel goed in excuses verzinnen (ja, je bent schrijver of je bent het niet). Het heeft geen zin die hier te etaleren want ik wil je niet op ideeën brengen. Ik kan je wel iets vertellen over de reden.

Help, ik zit vast

Ik doe het als ik vast zit in het verhaal, als ik even niet weet hoe ik verder moet. Zo schrijf ik nu een thriller en denk ik regelmatig dat het wel erg voor de hand ligt wie de dader is en twijfel ik over het vertelperspectief en of ik met flashbacks moet werken of niet. Je ziet, niets menselijks is mij vreemd.

Regelmaat regeert

De oplossing? Je raadt het al. Regelmaat regeert. Gewoon doorschrijven, elke dag. Elke dag? Elke dag.